Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2019

Επιχείρηση «ΝΙΚΗ» Ιούλιος 1974



Το καλοκαίρι του 1974 η Κύπρος βρισκόταν στις φλόγες.
Τις πρωινές ώρες της 20ης Ιουλίου, μια μεγάλη Τουρκική αποβατική δύναμη εισέβαλε στο βόρειο τμήμα του νησιού, με αφορμή το πραξικόπημα από μερίδα Ελλήνων αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ κατά του προέδρου της Κύπρου Μακαρίου.
Το πραξικόπημα είχε εκδηλωθεί μία εβδομάδα πριν, και η κύρια δικαιολογία που επικαλέστηκε η Τουρκία για την εισβολή της στην Κύπρο, ήταν ο κίνδυνος που διέτρεχε η Τουρκοκυπριακή μειονότητα του νησιού, από την αλλαγή καθεστώτος, παρ' ότι οι αψιμαχίες του πραξικοπήματος περιορίστηκαν στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα χωρίς σε καμία περίπτωση να απειληθούν οι Τουρκοκύπριοι.
Οι πραγματικοί λόγοι της εισβολής βέβαια, ήσαν οι βλέψεις που ανέκαθεν είχε η Τουρκία για την Κύπρο, και η προστασία των Τουρκοκυπρίων ήταν το πρόσχημα που προέβαλλε για να νομιμοποιήσει τις εκάστοτε επεμβάσεις της. Και αρκετές φορές στο παρελθόν είχε απειλήσει με απόβαση  στο νησί.
Είναι γνωστό άλλωστε, ότι  η προετοιμασία της Τουρκίας για την εισβολή είχε αρχίσει πολύ πριν την εκδήλωση του πραξικοπήματος.

Η Τουρκική εισβολή βρήκε την άμυνα της Κύπρου σε κακή κατάσταση και το ηθικό των αμυνόμενων σε πολύ χαμηλό επίπεδο μετά το πραξικόπημα και τα θλιβερά γεγονότα που το ακολούθησαν.
Η "ηγεσία" που προέκυψε από την ανταρσία εναντίον της νόμιμης και διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης του νησιού, δεν ήταν σε θέση να συσπειρώσει τον πληθυσμό με σκοπό να αντιμετωπισθεί ο εισβολέας αποτελεσματικά, και φυσικά η διεθνής υποστήριξή της ήταν ανύπαρκτη. Η αμυντική προετοιμασία του νησιού που είχε εξασθενίσει, μετά από πολλές αρνητικές εξελίξεις και κακούς χειρισμούς του παρελθόντος, έλαβε την χαριστική βολή με τις εκκαθαρίσεις στην Εθνική Φρουρά που ακολούθησαν το πραξικόπημα.
Την πρώτη ημέρα της εισβολής, η Τουρκική αποβατική δύναμη δεν είχε καταφέρει παρά ένα μικρό προγεφύρωμα στην ακτή της Κερύνειας και ενώ αυτό θα μπορούσε (παρά τα όσα έχουν γραφεί ) να είχε καταστραφεί, καμία κίνηση προσβολής της αποβατικής δύναμης ή του προγεφυρώματος δεν έγινε από την πλευρά που θα μπορούσε να επέμβει αποτελεσματικά: Την Ελλάδα. Η δικτατορική κυβέρνηση των Αθηνών ευρίσκετο στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα από όπου ξεκίνησε το πραξικόπημα, και από όπου θα μπορούσε να επηρεασθεί η άμυνα της Κύπρου μετά την εκδήλωση της Τουρκικής εισβολής, παρουσίαζε σημεία διάλυσης, οι δε στρατιωτικές προετοιμασίες και η γενική επιστράτευση που ακολούθησε εξελίχθηκαν σε πραγματικό φιάσκο.
Πολύτιμος χρόνος χάθηκε με αμφιταλαντεύσεις, αποφυγή λήψεως αποφάσεων και αλλοπρόσαλλες διαταγές και ανακοινώσεις , την στιγμή που η ελλιπής και αποδιοργανωμένη άμυνα των Κυπρίων είχε περιορίσει την Τουρκική ανάπτυξη σε μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα. Μέσα στο κλίμα αποδιοργάνωσης και ηττοπάθειας και αφού η εφαρμογή των προβλεπομένων σχεδίων ενίσχυσης της Κύπρου (κυρίως αεροπορική προσβολή των δυνάμεων απόβασης), είχε με τον ένα ή άλλο τρόπο ακυρωθεί, αποφασίστηκε η αποστολή στρατιωτικών ενισχύσεων στην Κύπρο στην μορφή μίας Μοίρας Καταδρομών (όχι αλεξιπτωτιστών).
Η δύναμη αυτή θα μεταφέρονταν στο νησί αεροπορικώς, με το σύνολο σχεδόν των μεταφορικών αεροσκαφών που διέθετε τότε η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.
Δεν θα εξετάσουμε εδώ το σκεπτικό, την λογική και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα του εγχειρήματος αυτού.
Κάτω από το φως των στοιχείων που έχουν γίνει γνωστά 33 χρόνια μετά τα γεγονότα, η αποστολή αυτή δεν μπορεί παρά  να χαρακτηρισθεί ανεπιφύλακτα ως ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ.
Το ότι δεν κατέληξε στην ολική καταστροφή των αεροσκαφών και της δύναμης που απεστάλη, οφείλεται κατά πρώτο λόγο στην αυτοθυσία, την γενναιότητα, και τις ικανότητες του συνόλου των αεροπόρων και καταδρομέων που έλαβαν
μέρος σε αυτή.
Κατά
δεύτερο λόγο οφείλεται στην τύχη.
Ποτέ δεν καταλογίστηκαν ευθύνες σε αυτούς που αποφάσισαν την αποστολή αυτή, που είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο 33 αεροπόρων και καταδρομέων και την καταστροφή τεσσάρων αεροσκαφών.
Καθόλου περίεργο βέβαια, αφού ούτε για την λεγόμενη "Τραγωδία της Κύπρου" στην οποία εντάσσεται η ιστορία αυτή, έχουν ουσιαστικά καταλογισθεί ευθύνες.

Η πτήση των μεταγωγικών προβλέπονταν να γίνει με άκρα μυστικότητα, από την αεροπορική βάση της Σούδας στην Κρήτη, και φορτίο τους θα ήταν η Α΄ Μοίρα Καταδρομών με τον οπλισμό της. Η όλη επιχείρηση θα έφερε την κωδική ονομασία "Νίκη".
20 αεροσκάφη Nord 2501 Noratlas και 10 C-47 Dakota της 354 Μοίρας Μεταφορών "Πήγασος" διατέθηκαν για την μεταφορά της Μοίρας.
Τα αεροσκάφη θα απογειώνονταν κατά την διάρκεια της νύχτας, θα πετούσαν χωρίς συνοδεία μαχητικών, σε χαμηλό ύψος, σε σιγή ασυρμάτου, με τα φώτα πορείας σβηστά και χωρίς οπτική επαφή μεταξύ τους. Τελικός προορισμός το αεροδρόμιο της Λευκωσίας , προσγείωση σε αυτό, αποβίβαση των καταδρομέων και άμεση επιστροφή των αεροσκαφών στην Ελλάδα.
Το "σχέδιο" προέβλεπε να αρχίσουν οι απογειώσεις στις 22.30 της 21.7 με χρονικό διαχωρισμό αεροσκαφών 5΄ έτσι ώστε να έχουν όλα απογειωθεί μέχρι τα μεσάνυχτα.
Η
πτήση προς την Κύπρο, η αποβίβαση των καταδρομέων και του υλικού και η επιστροφή έπρεπε να γίνουν υπό πλήρες σκότος, για την αποφυγή εντοπισμού από την Τουρκική αεροπορία.
Υπήρξε ρητή διαταγή, σε καμία περίπτωση να μην προσγειωθεί αεροσκάφος στην Κύπρο με το φως της ημέρας.
Το σχέδιο απογειώσεων εφαρμόστηκε όσον αφορά τα πέντε πρώτα αεροσκάφη αλλά από εκεί και πέρα υπήρξαν καθυστερήσεις, (σύμφωνα με ορισμένες εκδοχές σκόπιμες) με αποτέλεσμα να δοθεί διαταγή να ακυρωθούν οι απογειώσεις, αφήνοντας πέντε Νοράτλας και όλα τα Ντακότα με το υλικό πίσω!
Τελευταίο απογειώθηκε το Νοράτλας με τον κωδικό "Νίκη 15", (15ο στην σειρά απογειώσεων) έξω από τα χρονικά όρια, και παρά την εντολή να ακυρώσει.
Τα αεροσκάφη που τελικά απογειώθηκαν ακολούθησαν μία πορεία πάνω από την πόλη των Χανίων, ανέβηκαν σε ύψος 7000 ποδών, πέρασαν από τα Λευκά Όρη, κατέβηκαν στα 500 περίπου πόδια και από εκεί ακολούθησαν μια πορεία νότιο-ανατολική μέχρι ένα σημείο  34° Β.και 27° Α, και από εκεί γύρισαν ανατολικά με κατεύθυνση την Κύπρο.
Η περιοχή αυτή βρίσκεται κάτω από την συνεχή επιτήρηση της Τουρκικής Αεροπορίας και ο εντοπισμός των Νοράτλας θα σήμαινε και την σίγουρη καταστροφή τους. Τα πληρώματα των Νοράτλας γνώριζαν ότι στο ταξίδι αυτό θα ήσαν μόνοι, δεν θα υπήρχαν Ελληνικά μαχητικά για προστασία τους. Η μόνη τους προστασία θα ήταν το σκοτάδι και το στοιχείο του αιφνιδιασμού.
Σε όλη την διάρκεια της πτήσης δεν υπήρχαν ραδιοβοηθήματα, αφού αυτά ήσαν εκτός ενεργείας λόγω της εμπόλεμης κατάστασης, ούτε σημεία αναφοράς για προσανατολισμό, και εδώ επιστρατεύθηκαν οι ικανότητες των ραδιοναυτίλων.
Πολλά
από τα αεροσκάφη πετούσαν σχεδόν σύρριζα με την επιφάνεια της θάλασσας (μία πολύ επικίνδυνη κατάσταση, όπου το παραμικρό λάθος των χειριστών σήμαινε συντριβή του αεροσκάφους και ακαριαίο θάνατο για το πλήρωμα και τους επιβαίνοντες).
Τα Νοράτλας δεν πετούσαν σε σχηματισμό, ούτε είχαν οπτική επαφή μεταξύ τους. Πετούσαν ανεξάρτητα, με μία  γενική ιδέα του που περίπου πετούσε το προηγούμενο ή το επερχόμενο αεροσκάφος.
Η πτήση προς την Κύπρο έπρεπε να διαρκέσει δύο περίπου ώρες για τα αργοκίνητα και βαρυφορτωμένα μεταγωγικά.
Αρκετά από αυτά παρουσίασαν βλάβες, όμως τα πληρώματά τους κατάφεραν να τα πάνε στον προορισμό τους.

Πλησιάζοντας την Κύπρο από τα δυτικά, και έχοντας από ώρα σπάσει την σιγή ασυρμάτου, παρατήρησαν ότι η θαλάσσια περιοχή νότια του νησιού παρουσίαζε ασυνήθιστη κίνηση πολεμικών πλοίων του Αμερικανικού 6ου  Στόλου.
Ένα από τα Νοράτλας πέρασε αρκετά κοντά από ένα μεγάλο αεροπλανοφόρο, χωρίς κανένα συμβάν.
Άλλα αεροσκάφη πέταξαν κατά λάθος πάνω από την Βρετανική βάση του Ακρωτηρίου στην οποία σήμανε συναγερμός. Αμέσως η Διοίκηση των Βρετανικών Δυνάμεων της Κύπρου προειδοποίησε τις Ελληνικές αρχές ότι στο εξής θα αναχαίτιζε οποιαδήποτε αεροσκάφη θα πλησίαζαν την περιοχή της Κύπρου!
Φτάνοντας πάνω από το νησί, παρατήρησαν μεγάλες πυρκαγιές στο Όρος Τρόοδος , οι οποίες είχαν ανάψει από τους βομβαρδισμούς των Τούρκων.
Αυτές
οι πυρκαγιές ήσαν η πηγή των αναλαμπών στον ορίζοντα που είχαν βοηθήσει στον προσανατολισμό πολλών Νοράτλας κατά την προσέγγισή τους στην Κύπρο.
Μερικά
αεροσκάφη δέχτηκαν αραιά πυρά από τις διάσπαρτες Τουρκοκυπριακές θέσεις, αλλά χωρίς τα πληρώματά τους να ανησυχήσουν ιδιαίτερα.
Ένα-ένα τα μεταγωγικά άρχισαν την κάθοδό τους προς το αεροδρόμιο της Λευκωσίας, όταν διαπίστωσαν ότι δέχονταν σφοδρά αντιαεροπορικά πυρά, αν και απ’ ότι  γνώριζαν, το αεροδρόμιο βρίσκονταν μέχρι εκείνη την στιγμή σε Ελληνικά χέρια. Η ώρα ήταν λίγο μετά τις 02.00 της 22 Ιουλίου.
Πριν την αναχώρηση της αποστολής, τα πληρώματα των Νοράτλας ενημερώθηκαν ότι οι Κυπριακές δυνάμεις οι οποίες είχαν τον έλεγχο του αεροδρομίου, είχαν ειδοποιηθεί για την άφιξη των Ελληνικών αεροσκαφών και είχαν διαταχθεί να μην ανοίξουν πυρ κατά την προσέγγισή τους.
Υπάρχουν πολλές αλληλοσυγκρουόμενες εκδοχές για το αν δόθηκε τέτοια διαταγή, τι περιείχε, σε ποιους δόθηκε και από ποιους, και πότε.
Γεγονός είναι ότι τα αεροσκάφη που επιχειρούσαν να προσγειωθούν, δέχθηκαν καταιγιστικά πυρά από πολλές κατευθύνσεις, μέσα και έξω από το αεροδρόμιο. Τα πυρά έρχονταν από Ελληνοκυπριακές θέσεις αντιαεροπορικών, καθώς και από διάφορους πολίτες που είχαν πάρει θέσεις γύρω από το αεροδρόμιο και έβαλαν κατά των Νοράτλας με ότι όπλο είχαν διαθέσιμο.
Αργότερα
, από διάφορες μαρτυρίες προέκυψε ότι , περιμένοντας Τουρκική επίθεση, και μη γνωρίζοντας ότι  θα έρχονταν ενισχύσεις από την Ελλάδα , θεώρησαν ότι τα αεροσκάφη που πλησίαζαν ήσαν σίγουρα Τουρκικά.
Τα αεροσκάφη "Νίκη 1" , " Νίκη 2" και " Νίκη 3" κατάφεραν να προσγειωθούν αποβιβάζοντας τους καταδρομείς και τα εφόδια που μετέφεραν.
Το αεροσκάφος "Νίκη 4 " δέχθηκε πολλά βλήματα αντιαεροπορικών, πήρε φωτιά και έπεσε δύο μίλια πριν τον διάδρομο του αεροδρομίου. Όλοι οι επιβαίνοντες, πλήρωμα και καταδρομείς εκτός ενός, σκοτώθηκαν.
Το αεροσκάφος "Νίκη 7 "  εβλήθη σε πολλά σημεία, ο ένας κινητήρας του εξερράγη, ο δεύτερος πήρε φωτιά, αλλά το ηρωικό του πλήρωμα κατάφερε να το προσγειώσει. Δύο από τους καταδρομείς που μετέφερε σκοτώθηκαν και 11 τραυματίστηκαν, από τα πυρά που σχεδόν διέλυσαν την άτρακτο.
Τα ακολουθούντα Νοράτλας βρέθηκαν σε έναν καταιγισμό πυρών κάθε είδους όπλων, αλλά τα πληρώματά τους με υπεράνθρωπες προσπάθειες και ηρωισμό τα προσγείωσαν εκπληρώνοντας στο ακέραιο το καθήκον τους.
Κά
ποιοι από τους χειριστές των αεροσκαφών , ελπίζοντας ότι το αεροδρόμιο ήταν ακόμη σε Ελληνικά χέρια, σε μία απελπισμένη προσπάθεια να δηλώσουν την εθνικότητά τους άναβαν όλα τα φώτα των Νοράτλας, κατά την τελική φάση
της προσγείωσης. Αυτό, λίγο επηρέασε αυτούς που πυροβολούσαν από το έδαφος, αλλά τουλάχιστον τα τελευταία αεροσκάφη δεν είχαν απώλειες, αν και όλα έφεραν σημάδια από τα πυρά που δέχτηκαν.
Όταν
καθυστερημένα διαπιστώθηκε ότι τα αεροσκάφη
που επιχειρούσαν να προσγειωθούν ήσαν Ελληνικά, τα πυρά από το έδαφος άρχισαν να αραιώνουν και τέλος σταμάτησαν.
Ήταν
όμως πλέον αργά για δύο από τα Νοράτλας και 33 αεροπόρους και καταδρομείς.
Τελευταίο, και λίγο πριν το πρώτο φως προσγειώθηκε το "Νίκη 15 " που μετέφερε τα πυρομαχικά της Α΄Μοίρας Καταδρομών.
Όλα τα αεροσκάφη που προσγειώθηκαν στην Λευκωσία απογειώθηκαν για το ταξίδι της επιστροφής, εκτός από το άτυχο Νίκη 4" και τρία ακόμη Νοράτλας.

Το
" Νίκη 3" που παρουσίασε βλάβη στον ένα κινητήρα, το "Νίκη 7 " που είχε καταστραφεί σχεδόν ολοσχερώς και το "Νίκη 12 " το οποίο έμεινε από καύσιμα .
Και
τα τρία Νοράτλας πυρπολήθηκαν από τις Κυπριακές δυνάμεις με διαταγή του Ελληνικού Αρχηγείου Αεροπορίας, προφανώς για να μην υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την συμβολική αυτή Ελληνική επέμβαση στην Μάχη της Κύπρου.
Η δικαιολογία για αυτή την ενέργεια ήταν  ότι η Ελλάδα δεν βρισκόταν επίσημα σε εμπόλεμη κατάσταση με την Τουρκία!!
Τα υπόλοιπα αεροσκάφη, κάνοντας  οικονομία καυσίμων και πετώντας πάντα χαμηλά για την αποφυγή εντοπισμού από την Τουρκική Αεροπορία, άρχισαν να προσγειώνονται στην Σούδα, εκτός από 4 που προσγειώθηκαν στην Ρόδο λόγω έλλειψης καυσίμων και ζημιών που προκλήθηκαν από τα πυρά που δέχτηκαν στην Λευκωσία.
Δύο από τα Νοράτλας που απογειώθηκαν από την Σούδα, δεν προσγειώθηκαν ποτέ στην Κύπρο:

Το
" Νίκη 13", δήλωσε ότι έχασε τον προσανατολισμό του και προσγειώθηκε στην Ρόδο.
Το
" Νίκη 14", φτάνοντας πάνω από την Κύπρο όταν είχε πια ξημερώσει, ακολούθησε τις διαταγές και επέστρεψε στην Σούδα.
Με το φως της ημέρας άρχισε ο σφοδρός βομβαρδισμός του αεροδρομίου της Λευκωσίας από την Τουρκική Αεροπορία.
Οι καταδρομείς της Α’ Μοίρας που μετέφεραν τα Νοράτλας, παρά τις απώλειές τους και τον εφιάλτη που μόλις πέρασαν, πήραν θέσεις στην άμυνα του αεροδρομίου και τις επόμενες μέρες πολέμησαν ηρωικά εναντίον των Τούρκων εισβολέων.
Δυστυχώς, η πραγματικά ηρωικοί αυτή επιχείρηση της Ελληνικής Αεροπορίας ήταν και η μοναδική από πλευράς Ελλάδος βοήθεια, στις κρίσιμες ώρες που περνούσε η Κύπρος. Ο ηρωισμός αυτών που έλαβαν μέρος  και η θυσία όσων  φονεύθηκαν κατά την εκτέλεσή της, δεν στάθηκαν αρκετά να επηρεάσουν την ροή των γεγονότων.

Θα παραμείνει όμως μία λαμπρή σελίδα δόξας στην Ιστορία της Αεροπορίας μας, και των Δυνάμεων Καταδρομών, έστω και μη πλήρως αναγνωρισμένη.








Μνημόσυνο Πεσόντων Καταδρομέων - Σέρρες 19 Ιουλίου 2019


Στην πλατεία «ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ ΚΥΠΡΟΥ 1974» τελέσθηκε το πρωί της Παρασκευής 19 Ιουλίου 2019 μνημόσυνο των πεσόντων Καταδρομέων στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974.
Η σεμνή τελετή διοργανώθηκε από το Παράρτημα Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού Ν. Σερρών, το Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών Ν. Σερρών και τη Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Ν. Σερρών «Ανχης Γ. Κατσάνης».
Μετά την επιμνημόσυνη δέηση έγινε μια σύντομη αναφορά στα γεγονότα εκείνης της περιόδου και στη συνέχεια κατατέθηκαν στεφάνια από τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας κύριο Παναγιώτη Σπυρόπουλο, τον Αντιδήμαρχο Έργων - Υποδομών και Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Σερρών κύριο Γκότση Ηλία, και τους Προέδρους των 3 Συλλόγων κυρίους Στρίκο Θεόδωρο, Κατιρτζόγλου Βασίλειο και Μελαχροινό Κωνσταντίνο.
Τηρήθηκε 1 λεπτού σιγή και η τελετή έκλεισε με τους παρευρισκόμενους να ψάλλουν τον Εθνικό μας Ύμνο,
«Του Αντρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δε λογάται» ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!!

                                       

















Ο Τύμβος της Μακεδονίτισσας

Τόπος ιερός, τόπος θυσίας για την Πατρίδα, τόπος ιστορικής μνήμης. 
Ο Τύμβος της Μακεδονίτισσας ή αλλιώς το Στρατιωτικό Κοιμητήριο Μακεδονίτισσας βρίσκεται 3χλμ δυτικά της Λευκωσίας. Είναι το στρατιωτικό νεκροταφείο Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων πεσόντων στην Κύπρο κατά την τουρκική εισβολή του 1974, ενώ εδώ βρίσκονται συγκεντρωμένα και άλλα μνήματα Ελλήνων αξιωματικών και οπλιτών, που έπεσαν σε προηγούμενους αγώνες της Κύπρου για την ελευθερία. 
Στο σημείο αυτό καταρρίφθηκε τα ξημερώματα της 22ας Ιουλίου 1974 από φίλια πυρά το αεροπλάνο τύπου NORATLAS «ΝΙΚΗ 4» που μετέφερε την Α’ Μοίρα Καταδρομών και έρχονταν στην Κύπρο από τα Χανιά με σκοπό την υπεράσπιση του νησιού. Τα συντρίμμια του αεροσκάφους ήταν για πολλά χρόνια θαμμένα κάτω από τον τύμβο μαζί με όλους τους επιβαίνοντες που σκοτώθηκαν κατά την συντριβή.
Από τη συντριβή του αεροσκάφους «ΝΙΚΗ 4» σώθηκε μόνο ένας Καταδρομέας, ο Θανάσης Ζαφειρίου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή 42 χρόνια μετά, έχοντας πάντοτε στη μνήμη του την τραυματική αυτή εμπειρία. Στις 27 Ιουλίου 2015 με καθυστέρηση 41 χρόνων ξεκίνησε η εκσκαφή του θαμμένου αεροσκάφους και συνεχίζεται μέχρι σήμερα η ταυτοποίηση με τη μέθοδο DNA των λειψάνων των καταδρομέων που επέβαιναν σε αυτό, ώστε να τους αποδοθούν μετά από τόσα χρόνια οι αρμόζουσες τιμές. Τα μεγάλα κομμάτια του αεροσκάφους που βρέθηκαν θαμμένα, μεταφέρθηκαν σε ειδικό χώρο στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ.
Μια επίσκεψη στον Τύμβο σίγουρα θα προκαλέσει συναισθηματική φόρτιση. Παντού σταυροί, άλλοι με ονόματα και φωτογραφίες, άλλοι αγνώστων στοιχείων. Οι πιο πολλοί νέοι άνθρωποι, νέοι με όνειρα, οι οποίοι αφήνοντας οικογένειες και γονείς ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της πατρίδας. Όλα ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ.
Ο τύμβος της Μακεδονίτισσας αποτελεί μέρος της νεότερης ιστορίας μας, είναι πηγή έμπνευσης για συνέχιση του αγώνα και απελευθέρωση από την τούρκικη κατοχή και επανένωση του νησιού.
Ο αγώνας μας για μια Κύπρο Ελεύθερη και Ελληνική συνεχίζεται!!!!!




















Υπολοχαγός (Κ/Δ) Κατούντας Νικόλαος. Παλλήκαρος, Λεβέντης, ΕΛΛΗΝΑΣ



Ο Αχαιός Σταυραετός των Καταδρομών και ο επικός του αγώνας στην μαρτυρική Κύπρο τον Μαύρο Ιούλιο του 1974!!!
Ποιο ήταν το Λιοντάρι της Κερύνειας. Γεννήθηκε στη Πάτρα το 1943. Ήταν απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τοποθετήθηκε στις Καταδρομές (ΛΟΚ) και εκπαιδεύτηκε ως αλεξιπτωτιστής, βατραχάνθρωπος και χιονοδρόμος.
Υπήρξε κορυφαία ηρωική μορφή της μάχης της Κερύνειας και χαρακτηρίσθηκε για την γενναιότητα του και την αυτοθυσία του. Ως διοικητής του 31ου Λ. Κ. της 33 Μ.Κ., πολέμησε στον Άγιο Ιλαρίωνα και Αγ. Γεώργιο της Κερύνειας τον Ιούλιο του 1974 και αντιμετώπισε μαζί με τους στρατιώτες του το μεγαλύτερο καίριο βάρος των Τούρκων εισβολέων.
Το Λιοντάρι της Κερύνειας, όπως τον αποκαλούν, έδωσε άνισες μάχες, μόνος και αβοήθητος μαζί με τους στρατιώτες του εναντίον των Τούρκων κατακτητών. Όταν όλα χάθηκαν, αυτοθυσιάστηκε με γενναιότητα για να καλύψει μέχρι και τον τελευταίο στρατιώτη του.
Ως άλλος Λεωνίδας έμεινε εκεί για να φυλάει Θερμοπύλες και με την ηρωική του αυτοθυσία δόξασε Ελλάδα και Κύπρο, αφήνοντας πίσω του, τους δικούς του ανθρώπους, την γυναίκα του και τις δύο κόρες του.
Από τις 20 Ιουλίου το ξημέρωμα πολεμούσε με την Μοίρα του την 33 Μοίρα Καταδρομών στον Πενταδάκτυλο στην περιοχή του Κοτζάκαγια και του Άγιου Ιλαρίωνα την 65η επίλεκτη τουρκική ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών του Καησερίμ που από το ξημέρωμα της εισβολής πέφτει από τα τουρκικά μεταγωγικά αεροπλάνα στη περιοχή με σκοπό να αποκόψει τυχών κίνηση των δυνάμεων της εθνικής φρουράς προς ενίσχυση της άμυνας του 251 τάγματος του Ήρωα Καλαματιανού Αντισυνταγματάρχη Παύλου Κουρούπη στον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας. Η 33 Μοίρα Καταδρομών του Υπολοχαγού τότε Νικολάου Κατούντα έδωσε σκληρές και άνισες μάχες και έχασε μάλιστα σε μια από αυτές και τον διοικητή της Ταγματάρχη Γεώργιο Κατσάνη!!
Παρ όλα αυτά η Μοίρα του Κατούντα μαζί και με τις υπόλοιπες τρεις Μοίρες Καταδρομών διείσδυσαν βαθιά στις τούρκικες θέσεις παρά την υπεροπλία του εχθρού και ανάγκασαν τον αρχηγό της τουρκικής δύναμης εισβολής στρατηγό Νουρεντίν Ερσίν να ξηλώσει τα διακριτικά του βαθμού του από φόβο μήπως συλληφθεί αιχμάλωτος από τους Έλληνες λοκατζήδες που η ηρωική τους προσπάθεια είχε σπείρει τον πανικό στης τούρκικες γραμμές τις πρώτες κρίσιμες ώρες της εισβολής!!
Η Προδοτική ηγεσία του ΓΕΕΦ όμως με το πρωτοπαλίκαρο του Ιωαννίδη τον Ταξίαρχο Μιχάλη Γεωργίτση άφησαν τις μονάδες αυτές των Καταδρομών χωρίς καμία εντολή δράσης χωρίς εφοδιασμό και χωρίς να τους στείλουν έστω ένα τάγμα πεζικού να παραλάβει το καταληφθέν με τόσο αίμα έδαφος ώστε να μπορέσουν οι επίλεκτες αυτές μονάδες να συνεχίσουν την αποστολή τους.
Έτσι χωρίς πυρομαχικά πια χωρίς τροφή και νερό και με τη Τουρκική Αεροπορία να σαρώνει ανενόχλητη τη περιοχή στις κορυφές της Άσπρης Μούτης του Κοτζάκαγια και του Αγίου Ιλαρίωνα όπου κρατούσαν τις θέσεις τους οι Έλληνες Λοκατζήδες και είχαν συλλάβει και πολλούς Τούρκους Αλεξιπτωτιστές κυριολεκτικά με τα σώβρακα τη νύχτα της Κυριακής μέσα στους θαλάμους των τουρκικών βάσεων γύρω από τη κορυφή του Άγιου Ιλαρίωνα αναγκάζονται να απαγκιστρωθούν και να εγκαταλείψουν το έδαφος που τόσο σκληρό αγώνα είχαν καταλάβει.
Έτσι φτάνουμε στο μοιραίο ξημέρωμα της Δευτέρας 22 Ιουλίου αυτή ήταν η ώρα του ΚΑΤΟΥΝΤΑ!!!
Με το πρώτο φως ο ήρωας Υπολοχαγός που επί διήμερο μάχεται συνεχώς εμπλεκόμενος με ότι πιο επίλεκτο έχει ρίξει ο Αττίλας στο νησί λαμβάνει μια μοιραία και προδοτική όπως φάνηκε στη πορεία διαταγή από την διοίκηση καταδρομών Κύπρου που τον διέτασσε να πάρει τον λόχο του τον 31 λόχο καταδρομών της 33ης μοίρας που διοικούσε δυνάμεως 62 ανδρών και να κατεβεί στη περιοχή του Αγίου Γεωργίου Κερύνειας ώστε να χτυπήσει δυο τουρκικά άρματα που παρενοχλούσαν τη περιοχή όπως έλεγε η διαταγή!!!
Πρέπει να πούμε επίσης ότι οι μοίρες καταδρομών στη Κύπρο τότε διέθεταν απηρχαιωμένο οπλισμό της εποχής του Β’ παγκοσμίου πόλεμου όπως αγγλικού τύπου τυφέκια Lee–Enfield και οπλοπολυβόλα Μ3 ενώ στερούνταν παντελώς αντιαρματικών αλλά και κάθε είδους βαρέων όπλων.
Ο Ήρωας Υπολοχαγός Κατούντας εκτελεί αμέσως τη διαταγή και ταχύτατα παρά τη ταλαιπωρία των δυο προηγούμενων ημερών προωθείται με τους 62 λεβέντες του με ατομικό παλαιό οπλισμό και χειροβομβίδες μονό στη περιοχή του Τουρκικού προγεφυρώματος στον Άγιο Γεώργιο λίγο ήξω από την Κερύνεια όπως όριζε η διαταγή. Αλλά αντί των δυο αρμάτων αντικρίζει μια εικόνα κόλασης που δε χωράει ο ανθρώπινος νους !!!
Η Άμυνα της διλοχίας του 251 τάγματος του Παύλου Κουρούπη που από την αρχή της εισβολής υπερασπιζόταν ηρωικά τη περιοχή έχει πλέον σπάσει αφού ούτε αυτή δέχθηκε κάποια ενίσχυση από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς όπως όριζαν τα σχέδια αμύνης του νησιού και μια ολόκληρη τουρκική ταξιαρχία πεζικού με δύναμη 3.200 ανδρών έχει αποβιβαστεί ενισχυμένη με επιλαρχίες αρμάτων της 39ης μεραρχίας του στρατηγού Μπετρεντίν Ντεμιρέλ και υποστηριζόμενη από το ναυτικό πυροβολικό των πλοίων και τη τουρκική αεροπορία που απανθρακώνει την περιοχή συνεχώς με βόμβες ναπάλμ επιτίθεται και σε μια διάταξη λαβίδας σαρώνει ολόκληρο τον κάμπο της Κερύνειας κινούμενη προς τη πόλη !!!
Ο Νίκος Κατούντας αντικρίζοντας αυτή την εικόνα κατάλαβε πως τα πάντα έχουν προδοθεί και δεν έχει να περιμένει βοήθεια από πουθενά, Ήταν πλέον φανερό άτι οι προδότες του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς μόνο για ένα λόγο τον είχαν στείλει εκεί, ήθελαν αίμα, ήθελαν απώλειες για δικαιολογήσουν την προδοτική τους αδράνεια.
Σε μια τέτοια εφιαλτική κατάσταση η πιο φυσική αντίδραση ενός οποιουδήποτε ηγέτη θα ήταν η υποχώρηση και η διάσωση όσο ακόμη ήταν ανοιχτοί οι δρόμοι της διαφυγής. Έτσι ορίζει η πολεμική λογική και οι φυσικοί νόμοι μπρος σε τέτοιο εφιαλτική ανισότητα δυνάμεων.
Ο Νικόλαος Κατούντας όμως δεν ήταν ένας οποιοσδήποτε ηγέτης ήταν ένα πραγματικό Κομάντο με Καρδιά Αετού Ψυχή Ημίθεου και Νεύρα από Ατσάλι που σε λίγες ώρες όταν θα άνοιγαν οι ουράνιες πύλες να τον δεχτούν ο Βασιλιάς της Σπάρτης Λεωνίδας θα του παραχωρούσε τις δάφνες των Θερμοπυλών στα δικά του χέρια πλέον !!
Είχε αποφασίσει πως δεν θα αφήσει τις ύαινες της Ασίας να περάσουν ατουφέκιστες στη Πόλη των προγονών του Πράξανδρου και Κηφέα. Θα μάτωναν για να την πάρουν και θα μάτωνα πολύ !!! Δίχως να περιμένει βοήθεια από πουθενά και ενώ γνώριζε άτι οι πάντες τους είχαν προδώσει έμμεινε και πολέμησε ηρωικά χωρίς καμιά ελπίδα νίκης μόνον διότι έπρεπε.
Κινήθηκε αμέσως με τους άνδρες του να λάβουν θέσεις μάχης και εκείνη τη στιγμή συναρτάει σκόρπιους πεζικάριους του 251 που διαρρέουν υποχωρούντες προς Κερύνεια και τους ερωτάει να του πουν που είναι οι θέσεις των Τούρκων. Εκείνοι με τρόμο του απαντούν πως οι Τούρκοι είναι πάρα πολλοί και πως καλά θα έκανε να φύγει και αυτός.
Ο Κατούντας οργίστηκε και έδωσε την επική απάντηση «ΔΕΝ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΑ ΠΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ, ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ !!! ΕΣΕΙΣ ΦΥΓΕΤΕ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΜΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ !!!!» Και συνέχισε, έλαβε επαφή με τη Τουρκική πλημμυρίδα και έκανε τα πάντα να την ανακόψει !!!
Έστησε με αριστοτεχνικό τρόπο τους ελάχιστους λεβέντες του σε καίριες θέσεις και με τα εύστοχα πυρά τους κλόνισαν και καθήλωσαν τις τουρκικές προφυλακές. Οι Τούρκοι λύσσαξαν και κάνουν συνεχείς επιθέσεις κατά των λοκατζήδων του Κατούντα αλλά τα εύστοχα και πυκνά πυρά που δέχονται από τα ψυχωμένα παλληκάρια του Αχαιού Γίγαντα γεμίζουν τη περιοχή με τουρκικά πτώματα συνεχώς. Έτσι τους κράτησαν ώρες ολόκληρες ως αργά το μεσημέρι λίγο πριν ξεκινήσει η εκεχειρία που οι Τούρκου ζήτησαν. Εκεχειρία που δε σεβαστήκαν και θα τίθετο σε ισχύ από τις 4 το απόγευμα !!!
Η τουρκική δύναμη έχει ξεφτιλιστεί, οι επικεφαλείς της δε μπορούν να πιστέψουν άτι ένας Ημίθεος με μια χουφτιά λεβέντες, τους έχουν καθηλώσει και ρίχνουν στη μάχη ότι έχουν και δεν έχουν νέες αεροπορικές επιθέσεις συνδυασμένες με επιθέσεις ισχυρού πεζικού πυροβολικού και αρμάτων κάνουν τη περιοχή ένα κανονικό καμίνι. Μα ο Κατούντας δεν υποχωρεί. Έλα όμως στη ζωή έχουν ένα όριο έτσι και τα λίγα πυρομαχικά που έχει στη διάθεση του ο ήρωας εξαντλήθηκαν και ήρθε η ώρα να πάρει τη μεγάλη απόφαση !!!
Και όμως ακόμη και εκείνη τη τραγική ώρα το μόνο που δεν σκέφτηκε ήταν η δική του ζωή σκέφτηκε μόνο τα παλληκάρια του που έχουν μείνει με ελάχιστες σφαίρες πια και απειλούνται με ολοκληρωτική σφαγή και τους δίνει την διαταγή λέγοντας τους επί λέξη..
«ΦΥΓΕΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΛΥΠΤΩ ΕΓΩ!!!» Οι άνδρες αρνούνται όμως να αφήσουν μόνο τον αρχηγό τους και επαναλαμβάνει… «ΦΥΓΕΤΕ ΡΕ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΑΓΗ ΟΙ ΜΑΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΘΑ ΜΑΥΡΟΦΟΡΕΘΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ !!!».
Τελευταίος έφυγε ο αγγελιοφόρος του καταδρομέας Πάμπος Κυρίλλου ο οποίος έδωσε και την μαρτυρία των τελευταίων στιγμών του Ήρωα Ηγέτη του !!!
Ο Κατούντας έμεινε μόνος ταμπουρωμένος στην ρίζα μιας χαρουπιάς πυροβολώντας συνεχώς κατά της τουρκικής πλημμυρίδας που έμπαινε τώρα από παντού για να καλύψει την διαφυγή των ανδρών του που τους είχε στείλει στο δρόμο της σωτηρίας πια με αντάλλαγμα την δική του ζωή για να μην γίνουν τα νιάτα τους άλλοθι για τους προδότες Αθηνών και Λευκωσίας για να μην γιορτάσει ο Χήρος με το αίμα τους !! Και τους έσωσε αφού ως άλλος Διγενής Ακρίτας κάλεσε ο ίδιος τον Χάροντα σε μια Μονομαχία κανονική Τιτανομαχία στα μαρμαρένια αλώνια της πόλης των προγονών του την Κερύνεια.
ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ Ο ΑΧΑΙΟΣ ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ 3.200 ΑΙΜΟΒΟΡΟΥΣ ΑΣΙΑΤΕΣ ΓΥΠΕΣ !!!!
Η βασανισμένη Κύπρος τίμησε τον Ήρωα δίνοντας το όνομα του σε δρόμο της Λευκωσίας. Η Μητροπολιτική Ελλάδα τον ονόμασε τιμητικά Αντιστράτηγο και έδωσε το όνομα του σε Στρατόπεδο στην περιοχή Δελφίνι, στη Λαγκάδα της Χίου. Στην γενέτειρα της αγαπημένης του συζύγου Σταυρούλας υπάρχει Προτομή του Ήρωα !!!
Στο τόπο που τον γέννησε όμως στην Αχαΐα και στη Πόλη του τη Πάτρα δεν υπάρχει τίποτα για αυτόν τον Ημίθεο. Επί 45 Χρόνια τώρα η Αχαΐα αγνωμονούσα δεν έχει κάνει το χρέος της απέναντι στο χιλιοδοξασμένο Τέκνο της και αφήνει τον Ήρωα της αδικαίωτο !!!